Blog . Profile . Archive . Email . Design by .



دلتنگی

خانه بردوش ترین عاشق آبادی را
به گناهی که چرا عاشق بود
رانده اند تا روَد از مزرعه ی باور خود...
این پر از فاصله را دریابید!
آنکه سلول نگاهش به فراسوتر،عقیم از شادیست
...تا کجا می باید
مثل یک کودک بازیگوشی
بدود از پی ِ یک سایه که
انباشته از ابهام است.........
نوشته شده در پنجشنبه ٧ بهمن ،۱۳۸٩ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ توسط زهرا عبدالهی نظرات () |


Design By : Night Skin